باز کن پنجره ها را که نسیم روز میلاد اقاقی را جشن می گیرد....
چند روزیه که دلم می خواد بیام و چیزی بنویسم. مثل همیشه حرف هایی هست که وقتی شروع می کنی به نوشتن ناگهان مثل پرنده های مهاجر همه با هم پرواز می کنند....
این روزها خوش است. غمی نیست به جز....
[برای من]وبلاگ ننوشتن به مراتب بهتر از وبلاگ نوشتنه. یک آرامش خیال داره. میشه راحت فضای پیرامون رو انتخاب و مدیریت کرد. همه چیز حقیقیه...
حالا بگم از اینکه چرا می نویسم. اول اینکه اینجا مانده است برای روز مبادا. و بعد اینکه زندگی می گذرد اما هنوز این مسیر.... دست اندازهایی داره....
الان از اون وقتایی است که به خودم و آدم بودنم شک کردم...
+ نوشته شده توسط در دوم اردیبهشت 1387 و ساعت
|